Afspraken maken in de Filippijnen

Afspraken maken in de Filippijnen

Het Filipijns kwartiertje kan wel uitlopen tot 2 uur. En geduld wordt aardig op de proef gesteld als je een afspraak maakt in de Filipijnen.

Het is tenenkrommend om binnen een cultuur waar het voorkomen van gezichtsverlies lijden hoogste prioriteit heeft. En hoewel te laat komen op een afspraak in Nederland een soort van gezichtsverlies lijden is, zeker zakelijk gezien, is dat nu weer heel normaal hier.

Alles gaat minstens 15 minuten te laat: het vertrek van de bus, de boot, de aankomst van je afspraak, het openen van het loket, de winkel. Iedereen loopt hier in zo een rustig tempo door zijn dag dat je als punctuele Nederland vaak zit te wachten.

Tijd is hier een heel ander begrip. En plannen ook. Filipijnen plannen zelden. Grote clan-bijeenkomsten worden wel gepland, maar ook net zo makkelijk 24 uur van te voren afgezegd.
In zijn totaliteit dan hé? En familiebezoek met verjaardagen? Ach, als je er aan denkt of als er een gerucht is dat er heel veel eten is, zoals lechon. Dan ga je even langs. Zonder kado.

Ik kan me er soms ernstig aan ergeren aan dat Filipijnse kwartiertje wat wel 2 uur kan duren. Zijn de motorpapieren er al? LTO beloofd binnen drie maanden, vraag je dan na 4 maanden nog maar eens. En mijn kentekenplaat?
Nou die komt waarschijnlijk nooit heb ik inmiddels geleerd. Net als mijn rijbewijs, ik heb maanden met een onleesbaar vodje papier gelopen in afwachting van mijn plastic pasje.
Dus zelfs de overheid komt haar afspraken niet na.

Is de afspraak gekoppeld aan verdiensten: aan geld dus, dan komen ze wel op tijd. Grappig is dat dan weer

Dierenarts die aan huis komt: om 8 uur ben ik er! Ik was blij dat hij half 10 het erf op reed, da’s lekker bijtijds dacht ik nog. Heb ik nog wat aan mijn dag. De dierenarts hier is gratis trouwens, alleen operaties betaal je. Daarom had hij geen haast.

Gasfles bezorging, binnen een half uurtje mevrouw. Dus ik haast me naar huis. Drie uur later: ja we moesten nieuwe halen in Siquijor stad, dat duurde even. Ehm…..drie uur?? Nou ja, het zal wel. Waarom zo laat? er viel toch geld te verdienen? Ja, dat moet je vooraf betalen, het geld was al in the pocket!

Toen ik nog een relatie had werd ik ook knetter van het ongestructureerde gedrag van Oda:

misschien kom ik morgen
Hoe laat?
nadat ik de kinderen naar school heb gebracht
Hoe laat is dat?
misschien rond 10 uur?

Kinderen gaan om 7 uur naar school hier.

Afspraken worden altijd in de “maybe” sfeer gemaakt

Het zal niet de eerste keer zijn dat ik op een afspraak zit te wachten die niet komt opdagen omdat tante X zonder rijst zat en er rijst gekocht moest worden. Een berichtje sturen dat je niet komt is niet gebruikelijk hier.

JC ik kom om 7 uur……godsallemachtig wat vroeg, kan het niet wat later? Nee, 7 uur ik wil met de boot naar de overkant. Okey, 7 uur, ik zie je dan.
Drie uur na de afgesproken tijd liep hij mijn veranda op: Zo, jij bent laat, mopperde ik geïrriteerd. Ja, ik dacht ik slaap lekker uit, het is mijn vrije dag.

Zucht

Ik was een keer te gast op een feest in Lazi waar de gastheer met 2 grote gegrilde varkens zat en zonder gasten: er was een checkpoint van de politie, dus iedereen bleef weg. Hij dacht dat het daar aan lag, maar niemand gaf een afbericht.

Als je zoiets in Nederland zou flikken heb je 100 jaar familieruzie en kom je op TV in zo’n tranen trekkend verzoenings-programma.

Het is een kwestie van aanpassen aan het tempo van het land. Maak afspraken op een plek waar het niet zo erg is om te wachten, of als het aan huis is dan rommel je wat door je huishouden en de klussenlijstjes.

Groot voordeel: je hoeft nooit met een smoes te verzinnen als je te laat bent, en als je tegen een afspraak op ziet hoef je ook niet met een smoes te komen, je komt gewoon niet. Grote kans dat je gastheer of gastvrouw niet durft te vragen waarom je niet kwam. Even goede vrienden.

Leuk artikel? Deel het!

6 gedachten over “Afspraken maken in de Filippijnen

  1. Ik blijf het iets zeer onbeschoft vinden. Onopgevoed, ongemanierd, onvolwassen en kinderachtig gedrag. Gezichtsverlies? Gewoon op aanspreken, eerst privé en daarna en aanwezigheid van veel bekenden en onbekenden.

    Vriendelijke groet,

    1. Hallo Rob,
      Dat lijkt mij niet de manier waarop je vrienden maakt. Immers verwachten wij in Nederland niet van immigranten en “vluchtelingen” dat zij zich aanpassen aan onze cultuur? Immers wij zijn hier gasten in de Filipijnen en zullen ons moeten aanpassen aan hun cultuur hoewel ik dat persoonlijk ook erg moeilijk vind.

    2. Hi Rob, doe ik ook. als ik de kans krijg. Ik mag heir dan wel te gast zijn, maar als ik gasten heb behandel ik ze met respect. En afspraken niet nakomen getuigd niet van respect, zeker niet als het, zoals zo vaak hier, om onbenulligheden gaat.

    1. Zie mijn reactie aan Rob, Eeuwe, IK heb op Siquijor een wijze les geleerd. Ik trek me terug in mijn eigen bubbel, ga weer reizen en vertrouw geen enkele Filipijnse (man) meer. En respect voor je medemens is hier niet ingeburgerd, dan hoef ik het ook niet te tonen. Paarlen voor de zwijnen gooien dat is wat ik gedaan heb, een jaar lang.En ik heb engelen geduld gehad, ben flexibel geweest en begripvol…..en het heeft me alleen maar verdriet opgeleverd.

  2. Ik heb er mee leren leven. Dus ik heb geen enkele verwachting. Heb je met instanties te maken, dan ontkom je er niet aan. Als ik een afspraak maak met Filipijnen en ze zijn er niet of komen niet opdagen, ben ik gelijk vertrokken. Ik wacht niet. Het grappige is, dat ze me het niet kwalijk nemen, want ze willen geen gezichtsverlies lijden. Hahahaha. Wel vind ik het te kort door de bocht om het specifiek over de Filipijnen te hebben. Ik heb het al zo vaak in andere landen ook meegemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *