Archief van
Categorie: Videos & Vlogs

Er is een YouTube Kanaal, genaamd Leaving Holland, JC in the Philippines. Vol met videos over mijn leven en het leven in de Filippijnen.

De Vuurdansers van Siquijor en andere zaken

De Vuurdansers van Siquijor en andere zaken

Op het Leaving Holland Channel vind je een kleurrijke en uiteenlopende verzameling van One Minute Videos, die je een indrukwekkende kijk geven op de Filipijnen.

Het Leaving Holland Channel laat de Filipijnen zien in al haar aspecten: je vind er videos van prachtige hagelwitte stranden, sluimerend dorpsleven, activiteiten, reizen. Allemaal gesorteerd in diverse categorieën zoals: All Sorts of Videos, Beaches in the Philippines en steden en eilanden zodat je makkelijk je weg door het het groeiend aantal videos kunt vinden.

De videos hebben geen verhaaltje, dat mag je zelf bedenken. Ze zijn kort zodat je niet lang hoeft te kijken, maar informatief genoeg om je een indruk te geven van het leven en de natuur hier, zodat je zelf een mening kunt vormen.

De kracht van leaving Holland Channel schuilt in jouw voorstellingsvermogen

Heel veel mannen maken video’s over de Filipijnen en ook heel veel reizigers. Allemaal vertellen ze je wat je ziet en hoe zij het zien. Op Leaving Holland Channel in de One Minute Videos wordt dat niet gedaan. Jij mag zelf een oordel vellen, een indruk vormen en een mening over de Filipijnen.

Geniet van de vergezichten, de mensen aan het werk, reis mee op ferries en bezoek evenementen in een momentopname, maar altijd vanuit de realiteit en de waan van de dag. Want niet alle stranden zijn wit, en niet alle straten schoon. En ook hier vindt ontbossing plaats. Ik film het allemaal zodat jij een objectief beeld krijgt van dit land

Onlangs heb ik een One Minute Video geplaatst van de Vuurdansers op Bandilaan berg op Siquijor.
Ze treden regelmatig op in diverse bars en restaurants op dit eiland. Tijdens Holy Week (de week voorafgaand aan pasen) waren ze bij de opening van de activiteiten op de ‘heilige Berg’ van Siquijor: Bandilaan. De berg is op het midden van het eiland te vinden en vanaf de uitkijktoren heb je daar een prachtig uitzicht over Siquijor.
En 1x per jaar, tijdens Holy week is Mount Bandilaan de plek waar je genezers en herbalisten bij elkaar vindt. Ze geven demonstraties van Bola Bola, massages en andere geneeswijzen en laten zien hoe zij hun medicijnen en kruiden bereiden.

Siquijor is het eiland van de alternatieve genezers. En overal op het eiland vind je plekken waar je je kunt laten masseren door een ‘faith-healer’ of je ziektes kunt laten wegblazen door de Bola Bola.

Op Leaving Holland Channel vind je er diverse filmpjes over genezers op Siquijor

Maar vandaag de vuurdansers.

Wat kun je binnenkort verwachten op Leaving Holland Channel?

  • Een antwoord op de kijkersvraag waarom ik geen expats date
  • een video over het bereiden van de ‘medicijnen’ van de genezers van Siquijor
  • Een kijkje in een prachtige azuurblauwe baai
  • En een filmpje in de playlist: Driving Around

Wil je daar niets van missen? Volg dan het kanaal , of schrijf je in voor de email-updates voor artikelen op deze website (zijbalk)

 

Leuk artikel? Deel het!
Kort overzicht van mijn week

Kort overzicht van mijn week

O, ik weet dat Google dit soort nutteloze blogjes haat. Er staat niets in, niets over hoe je je leven fixed en niets wat kennis kan vergroten op een grotere schaal. Dit wordt een veel te persoonlijk blog.

Maar soms is het ook gewoon leuk om niet zakelijk te bloggen, geen dubbele agenda te hebben bij wat ik schrijf en gewoon maar voor de vuist weg te pennen. Soms ben ik moe van ‘strategisch denken’, Algoritmes en andere meuk om deze toko draaiende te houden.
En meer en meer slaat de twijfel toe of bloggen nog wel toekomst heeft voor mij.

Deze week heb ik daar druk over nagedacht. Terwijl ik mijn RSI schouder rust gaf en in mijn hangmat lag, terwijl ik speelde met Max en Mickey, mijn nieuwe huisgenoten, terwijl ik mijn motor was. Ik ben er nog niet uit. Want ik vind bloggen ook leuk. Maar de kosten van een website drukken zwaar op mijn budget en niemand klikt op die donatieknop. Mensen consumeren liever gratis mooie plaatjes en verhalen, en krijgen hun vragen liever gratis beantwoord, dan dat ze een bijdrage in de kosten geven.

Deze week moest ik naar Dumaguete, naar de bank, ik had een sms-je dat mijn nieuwe bankpas klaar lag. De oude hadden ze gemakshalve maar vast geblokkeerd zodat ik niet meer kon pinnen. Zucht. Dus verplicht naar de bank. Zo gaat dat in dit land, ik wist niet eens dat de oude al geblokkeerd was, daar kwam ik achter toen ik ging pinnen: we kunnen deze transactie niet uitvoeren……hmm……ja, we blokkeren dan uw oude pas omdat de nieuwe er is, kakelde het huppelkutje achter de balie. Ik heb alles wat ik wilde zeggen maar ingeslikt. Het leidt toch alleen maar tot vriendelijk verdraagzaam geglimlach en grote verwarring.

Daarna even winkelen, want ja, je bent in de grote stad. Kijk op dit eiland ben ik regelmatig een halve dag druk om iets te zoeken: shampoo bijvoorbeeld, en in Dumaguete kan ik dat zo vinden, op elke straathoek. Dus je gaat altijd met een lijstje naar de overkant.

Elke dag zon en soms van die enorme plensbuien, zo is het regenseizoen tot nog toe, en de stranden liggen vol aangespoelde troep

Naar het strand hoef ik niet meer te gaan voorlopig, hoewel Kagusuan nog wel schoon is, dat ligt in de luwte, maar de rest van de stranden liggen vol met zeegras en andere meuk. En in het water waad je de eerste meter door alles wat de Habagat deze kant op blaast.
Dus tijd voor hobby’s, ik heb verf gekocht en scrapbook materiaal, ik zoek ronde stenen en drijfhout, en ik heb een paar projecten in mijn hoofd.

De gasfles, die in het huis stond toen ik het huurde, gaf er eindelijk de brui aan, helaas midden in de voorbereidingen van een kip-kerrie. Dus opeens zat ik met een half gekookte kippenborst. He, gadver. En een nieuwe haal je ook niet ff. Die dingen zijn loodzwaar. Dus Oda werd ingezet om dat ding te vervangen, de volgende dag. De kippenborst is de koelkast in geschoven, op hoop van zegen en ik ben een broodje gaan eten bij het restaurant onder aan de berg.

De was, de eindeloze was, ik besloot alweer dat zodra ik weet of we hier echt blijven wonen ik een wasmachine ga kopen. Mijn handen trekken het gewring niet meer, vooral de handdoeken en de lakens zijn een crime. En ik heb steeds meer kleding. Het ukay ukay winkeltje in Larena waar ik mijn kleding koop had de laatste tijd zoveel leuke shirts, en als je dan nieuwe shirts kan kopen voor 1 euro, tja…..welke vrouw kan dan niet nog een leuk shirtje gebruiken?

Oda en ik kwakkelen door in onze friends with benefits relatie. Van de week dacht ik: ik ben met het hele drama geen flikker opgeschoten, we zijn nu gewoon terug bij af: hij komt als hij zin heeft en ik laat hem er in als ik zin heb. Hij slaapt hier nooit en ik zal met deze man nooit de relatie hebben waar ik soms zo diep naar verlang. Het stemt me soms triest. Aan de andere kant ben ik ook een realist: ik ben op een leeftijd dat ze niet meer met zijn 10-nen in de rij staan. En Oda is lief en zorgzaam, als hij beschikbaar is. En een man (bijna) op afroep is ook niet zo verkeerd. Het zijn de lange eenzame avonden die me soms nekken. Maar dan, als we een avond samen zijn is het vaak ook dodelijk saai en ben ik blij als hij naar huis gaat.

Wie weet komt die droomprins ooit nog eens, maar dan moet hij wel opschieten, want ik word er niet jonger op

O ja, en ik ben naar motorcross gaan kijken (zie header foto), en pump-boot-races, hier is de video:

Leuk artikel? Deel het!