Filippijnen en schulden

Filippijnen en schulden

De gemiddelde Filipijn leeft een forse maand achteruit. Salaris wordt vaak gebruikt om leningen af te lossen. Leningen bij de supermarkt, de coöperatie en de pandjeshuizen.
Om vervolgens weer leningen af te sluiten om de maand door te komen.

Om mij heen zie ik de financiële gaten groter worden. Onder druk van de media wordt men ook in dit land hebberig. Banken en vastgoedmaatschappijen spelen er handig op in. De Filipijnen zit in onze jaren ’70 en ’80 toen alles financieel binnen handbereik moest liggen.
In de warenhuizen zie je advertenties dat je T-shirts op afbetaling kan kopen, huurkoop van woningen en auto’s vliegen je om de oren en Filipijnen zijn gevoelig voor dit soort uiterlijk vertoon.

Koop een nieuwe motor, de repo haalt hem gewoon op als je stopt met afbetalen, geen probleem!

Het is een uitzichtloze situatie al dat geleen bovenop geleen, en veel winkels zijn gestopt met krediet verlenen. Want ook de winkelier op de hoek is hier de dupe van, die is vaak de laatste die geld ziet.

Het dagloon is hier laag, als je 150 pesos (3 euro) per dag verdient heb je een redelijke baan. Je hebt een goede baan als je 300 pesos per dag verdient of meer. Een gemiddeld maandinkomen op dit eiland is 10k. Dat is geen vetpot, zeker niet als je als goed katholiek een bende koters hebt die naar school moeten en moeten eten.

Er is grote werkeloosheid en Filippijnen schnabbelen allemaal bij, door motorritjes aan te bieden, vis op te kopen en aan resorts door te verkopen, tweedehands kledingwinkels en sari sari winkeltjes te openen. Iedereen droomt van rijkdom. Die droom is bijna tastbaar op straat. En elk gesprek komt vroeg of laat uit op geld. En vaak vroeger dan later. Het is heel normaal om hier niet te zeggen: Goh, wat een mooie motor of leuke jurk; maar: wat heeft hij gekost?
Afbetaling of cash?

Oda bleek ook diep in de schulden te zitten. Dat flapte hij er na een jaartje contact eindelijk maar eens uit. Leningen voor ziekenhuisrekeningen, en weet ik het wat al niet meer. Een oude lening van zijn overleden vrouw werd daar deze week bovenop gekieperd, de coöperatie vond dat ze lang genoeg op geld hadden gewacht. En ik denk dat het water hem aan de lippen staat. Want dit is voor het eerst dat Oda met mij zo openlijk over zijn schulden praat.
Hij moet geld verdienen, want, hij heeft nu weer een nieuwe lening afgesloten die hij per week moet aflossen, een gok geeft hij toe. Maar hij speelt liever zakenman dan dat hij een baan zoekt.

Maar hij heeft er vertrouwen in. Ik wat minder.

Ik heb geen vertrouwen in Oda’s aflossings-kunsten. Vooral omdat mijn ogen open gaan en ik niet langer door liefde verblind word.
Hij loopt het risico de motor die ik voor hem kocht en cash afrekende, kwijt te raken aan de repo voor een andere lening. Hij was bereid om zonder inzage in zijn financiële ellende bij me in te trekken zodat het opeens mijn probleem zou worden. Hij was bereid zakenpartner te worden van Kind 1 en mij, zonder ons te vertellen hoe ernstig de situatie was.
Hij heeft er namelijk, net als al die andere Filipijnen, het volste vertrouwen in dat zijn geluk zal keren en hij ooit alles kan aflossen. En met ‘ooit’ bedoelde Oda: dit jaar.

Stiekem tel ik de schulden op, en kom op minstens 70K uit, minstens, want hij vertelt niet alles, dus misschien is het wel meer.
Stiekem reken ik zijn bij mij bekende inkomsten uit en ik denk: waarom zijn die schulden nog so hoog?
Je hebt 6 maanden lang 5k per maand verdiend, daarna sloot ik een huurcontract voor je land af wat je 48k opleverde, oke, daarvan gaf je 40k aan je moeder om welke vage reden dan maar ook, die het meteen overgemaakt heeft naar zijn zus in Manila omdat die een ‘doktersrekening’ had want ze vermoedt borstkanker. Wat niet zo bleek te zijn en nu is al dat geld zomaar verdwenen.
Maar dan had je altijd nog 15K plus de 6 maanden 5k………

Oda? Gok jij? De vraag werd omzeilt. Evenals de vraag wat hij met als dat geld heeft gedaan

Al maanden loop ik met een onderbuikgevoel. En ik hield er, vanuit mijn eigen onzekerheid, ernstig rekening mee dat Oda een andere vriendin er op nahield. Want zeg nu zelf: van mij houden??
Ik had niet kunnen vermoeden dat het schulden waren die hem zo afwezig maakten en misschien wel verliezen van het gokken. Ik begin wel een patroon te zien tussen euforie en geld uitgeven, blije verliefde buien en pesos in zijn broekzak. Gewonnen?

Ik zal de vraag of hij gokt nooit beantwoord krijgen. Oda beweert dat hij het me niet vertelt heeft omdat hij niet wilde dat ik betrokken zou raken. En ik vertel hem liefjes dat ik al betrokken ben. Omdat, hoewel hij nooit om geld vraagt, wel zegt: ik heb geen geld. En omdat ik hem, vanwege zijn zogenaamde uitzichtloze situatie best gesteund heb. Ik kocht kleding, schoenen, eten en niet te vergeten een spik-splinter-nieuwe brommer voor hem

Ik betaalde vaak benzine, onderhoud en nam hem mee naar leuke luxe plekjes die ver buiten zijn financieel bereik liggen.

Ik dacht dat hij en ik aan een relatie voor de toekomst bouwden. IK twijfelde al een tijdje over zijn toewijding, maar nu weet ik het zeker: Oda is geen man die je kunt vertrouwen. Ik heb hem meer dan eens op creatieve verhalen betrapt. En nu dit, willens en wetens verzwijgen dat je schulden hebt, en mooi weer spelen als het gaat om samen zaken doen, of samenwonen. Voor mij is dat een vertrouwensbreuk op de toch al stevige breuklijn die in februari ontstond, die niet meer te herstellen is.

Oda is exit.

Ik doe mijn best niet bitter te worden. Ik was degene die de pinpas beheerde. Ik deed het allemaal zelf. Het enige verwijt wat te maken is, is naar mezelf: Luister dan ook eens naar je intuïtie trut!

Leuk artikel? Deel het!

4 gedachten over “Filippijnen en schulden

  1. Een zéér bekend verhaal hetgeen ook in onze zéér uitgebreide familie- en kennisenkring speelt. Een volledige waarheid word nooit verteld in verband met het zogenaamde gezichtsverlies. Hozen met de kraan open noemen wij dat. Helaas heb ik, in verband met mijn verkeerde huidskleur, over de afgelopen jaren vele leningen, welke achteraf giften blijken te zijn, mogen verstrekken. In plaats van de waarheid omtrent de ware hoogte van de schulden te vertellen geeft men enkel een vaag idee met als gevolg dat het lek nooit boven water komt. Tegenwoordig ben ik uitsluitend bereid om eventueel 1kg rijst te verstrekken in geval van nood. Daarmee basta, Sinterklaas woont in Spanje.

    1. Haha, ja ik prijs mijzelf gelukkig dat hij nooit om geld vroeg, en ik het nooit gegeven heb. Hoewel die motor…..beetje spijt heb ik daar wel van. Ik had de belofte gedaan en heb me er aan gehouden, maar met pijn in mijn hart, want toen was er al een forse vertrouwensbreuk. Ach, ik schaar me gewoon in de rij van ervaringsdeskundigen. 🙂 En wat jij zegt: Sinterklaas woont in Spanje. Waarom en hoe ze het doen: wie ben ik om iemand de zwarte piet toe te spelen.

  2. Heb mijn Filippijnse hulp die 6 dagen per week 4 uur komt werken bij mij in huis en tuin, betaal haar hiervoor 100 peso, ook als ik in Ned ben, 6,5 maand per jaar, ook al tig keer geld geleend als ze weer een rekening voor elektra heeft o.i.d. Tegen het eind van de zomervakantie toen er uniforms en andere schoolsupplies gekocht moesten worden vroeg ze om 2500 peso. Heb haar per ongeluk 2000 gegeven en een paar dagen later had ze weer wat nodig. Toen kreeg ze de 500 erbij. Ze wilde mij terugbetalen, maar ik weet dat daar niets van komt, laat maar zo. Vlak voor dat ik naar Ned. vertrok wou ze mij niet weer vragen en kwam ze op het idee om mij een halve big te verkopen voor 1500 p. Deze zal tegen de Kerst worden verkocht en dan krijg ik mijn geld terug. Zo niet, dan is dat mijn Kerstkado aan haar. Ik laat met een gerust hart mijn kat met haar 3 jongen en mijn huis en tuin achter, nu ik daar niet ben en dat is mij ook heel wat waard. Dit is mijn manier van ontwikkelingshulp. De dochter die op de High School zit heb ik 500 p. gegeven om aan projecten te besteden. Ze wou er meteen een nieuwe jurk voor kopen, ok, ook prima.

    1. Ji Titia, en zo heeft iedereen zijn eigen manier om er mee om te gaan. De 1 koopt liever spullen de ander geeft gewoon geld. Zolang je maar beseft dat het eindeloos zal zijn. Wel fijn dat ze zo goed voor je huis en je katten zorgt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *