Archief van
Tag: digitale nomade

De Wereld als Kantoor, dat is het leven van een digitale nomade. Je hoeft daarvoor niet af te reizen naar exotische bestemmingen. Hoewel dat wel leuk is. In deze rubriek vind je tips voor online geld verdienen, flexibel werken, freelance werk en schrijf ik over alles wat met de praktische kant van het leven als wereld-ondernemer te maken heeft. Vind je hier niet wat je zoekt? Neem dan contact met mij op.

Digitale Nomade, waarom ik uit de groep ben gestapt!

Digitale Nomade, waarom ik uit de groep ben gestapt!

Het leek zo leuk: digitale nomade worden. Online geld verdienen en reizen. Het klonk vrij, als een vagebond, het klonk wild en los, het klonk alles wat ik diep in mijn hart verlangde maar niet kon zijn in het gestructureerde Nederland en overgeorganiseerde Europa. Digitale Nomade…….het had de smaak van verre oorden, nieuwe geuren, de eeuwige horizon in mijn vizier.

Altijd was ik al nieuwsgierig naar “wat er om de hoek” was. Ik begon met reizen toen ik 17 was en vierde mijn 18de verjaardag in Argentinië, Zuid Amerika. Ik ben gek op vreemde markten, havens, vliegvelden, openbaar vervoer, zonsondergangen en stranden. Ik leer graag andere talen, liefst op straat, tussen de lokale bevolking. Maar ja, een baan, moederschap, verplichtingen in Nederland legden me al snel vast, muurvast. En toen kreeg ik de unieke kans dat leven weer op te pakken, onder een nieuwe hippe en trendy titel: Digitale Nomade.

Digitate nomade, het klinkt jong, hip en vrij, het leven van een vagebond

Ik zou 1 van de oudere nomade worden in dit digitale legertje statenloze zwervers, zo niet de oudste vrouwelijke. Met mijn (toen nog) 54 jaar pakte ik mijn rugtas, vliegticket en laptop en verdween uit het Nederlandse straatbeeld.
Ik gebruikte de hashtags #digitalnomad #globalnomad #Solofemaletraveller en volgde mensen die hetzelfde deden. Ik gaf interviews en voerde gesprekken en begon me te realiseren dat het helemaal niet zo’n leuke wereld was als ik dacht. En lang niet zo vrij ook.

Corporatie denken en samenscholen zit blijkbaar in onze genen, net als na-apen en ‘net doen alsof’ of ‘lekker belangrijk doen’.
Ik was 1 van de weinige die echt zonder thuisadres over de wereld trok, en ik was 1 van de weinige die echt al mijn schepen achter me had verbrand: huis weg, geen meubels in de opslag, geen postadres meer, geen vaste woon en verblijfplaats, geen werkgever, geen pensioenpremies of pensioenrecht, geen verzekeringen, geen plek om naar terug te keren.

Ik dook in een wereld waar opeens iedereen met een laptop zichzelf digitale nomade noemde. En men ging samenscholen in plaatsen als Tarifa en Chiang Mai, en als je dat niet deed ‘hoorde je er niet zo erg bij’.
Waarbij? Vroeg ik me vertwijfeld af, want als je toch nomade bent, wil je toch reizen en niet in een nieuwe kantoorsetting tussen 9 en 5 ‘gezellig met je collega’s’ gaan zitten werken?

Als je nomade bent wil je toch niet elke dag van 9 tot 5 tussen de collega’s zitten?

De nieuwetijdse nomade heeft vaak nog gewoon een huisadres in zijn thuisland en betaald belasting daar, bouwt pensioen op en schoolt samen (al dan niet met een baardje) in ‘nomad-hubs’ zoals ze genoemd worden. Ze schoten de afgelopen jaren als paddestoelen uit de grond: Berlijn, Buenos Aires, you name it er is er wel eentje. En voor mij zijn ze het bewijs dat het lastig is om het daar in de grote boze buitenwereld in je eentje te redden. Misschien komt het omdat ze jong zijn, al die ‘nomaden’? Omdat het (nog) geen vrijdenkers zijn zoals ik? Of is het omdat de mens simpelweg niet geschapen is om alleen te zijn? Heel veel zijn ook afgehaakt, als in: terug naar huis, naar een baan en een hypotheek.
En die enkele echte nomade die ik tegenkom die ook alles, maar dan ook alles heeft opgegeven voor een leven van vliegveld naar vliegveld, die ergert zich ook aan dat samenscholen en corporative thinking wat blijkbaar genetisch bepaald is.

Gelukkig ben ik niet de enige, hahahaha, lekker ironisch wel dat zinnetje.

Ik besloot een paar wijzigingen in mijn digitaal leven in te voeren: ik gebruik de hashtags met ‘nomad’ er in niet meer, ik vind ze niet meer hip, ik distantieer me van dat wereldje. Ik negeer mensen die 2 weken op vakantie gaan met laptop en mij dan vragen waar een goede werkplek is, of hoe je kunt vertrouwen op internet, omdat ze digitale nomade zijn…….dat ben je niet, je bent gewoon een overwerkte sukkel die lekker belangrijk gaat zitten doen op het strand in verweggistan.

Eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen dat ik niet meer zo nomadisch ben, ik woon nu al bijna een jaar op een eiland waar ik het prima naar mijn zin heb. Hoewel ik in dat jaar wel een paar keer voor een maand ofzo op reis ben geweest. Maar ben ik dan nog een nomade? Nee, ik ben gewoon een emigrant en een vakantieganger. En ja, ik werk nog steeds online en ik weet heel veel van het leven als nomade en ik kan je nog prima adviseren als je dat leven wilt beginnen of er van droomt. Maar ik ben geen nomade meer.

Ik geloof in dingen benoemen zoals ze zijn en mijzelf presenteren zoals ik ben, ik geloof in eerlijkheid

Ik geloof niet in mijzelf beter of interessanter voordoen dan ik ben, en dat ik waar in ik me vaak verslik in Facebook en op Instagram, opgepluste plaatjes met een knap filtertje maken zelfs van een hoop stront een hit, plak er een hashtag ‘digital nomad’ aan en hupla je hebt zo weer 50 likes erbij, of 100, of meer…….populistisch gedoe.

Ik vertrok juist uit Nederland en Europa om al dat plastic, al dat kunstmatig gedrag van ‘ploppen op vrijdag’, netwerkborrels en Jan de Bouvrie-huisstijlen te ontvluchten. Ik zocht authenticiteit en vrijheid. Ik was niet op zoek naar een nieuwe kudde, naar een leven vol rozengeur en maneschijn, ik was op zoek naar puur, eerlijk, zonder filtertje….gewoon lekker rauw en soms ronduit lelijk en hard. Maar altijd eerlijk, altijd authentiek.

Leuk artikel? Deel het!
Werken in het buitenland

Werken in het buitenland

Veel mensen vragen zich af hoe ik mij dit leven kan veroorloven. En dromen van eenzelfde leven. Ik krijg vragen van  ‘digitale nomaden’ in spé. Ze mailen mij met 101 vragen over het leven op het strand en in de luchthaven terminals. De meeste vragen gaan over geld.

Verdien je genoeg om van te leven? En mijn antwoord is steevast ‘nee’. En dat gaat je niet lukken ook!
Tenzij je een gevestigd portfolio hebt en een vast klanten-bestand, tenzij je hoog aangeschreven staat op freelance websites of als een baan hebt die je mee kunt nemen het vliegtuig in. Dan kun je het redden.

Wil je starten met bloggen, reizen, en geld verdienen? Dan ga je het niet meer redden, tenzij je een gigantische (blijvende) geluks-treffende doorbraak meemaakt en iemand je ‘ontdekt’ en heel veel gratis publiciteit bezorgd. En dan nog? Alles op het internet is tegenwoordig zo vluchtig en hype-erig. Wat nu hot is, is morgen voorbij.

Hoeveel geld verdien ik? Wil je een eerlijk antwoord?

Na een jaar lang straf bloggen en volume geven aan twee websites, en 2 online shops is mijn inkomen nog steeds minimaal. Ik verdien een paar dollarcent per dag. Soms heb ik geluk en verkoop ik een foto en dan verdien ik 10 dollar, maar dat zijn meer incidenten dan dat je het een echt inkomen kunt noemen.

Hoe ik leef? Ik leef op basis van kost en inwoning.

Zo, daar ligt de naakte waarheid op tafel.

Ik blog al sinds 1999, maar door mijn wispelturige karakter ben ik nogal eens van locatie op het WWW verandert. En ik ben niet zo gedisciplineerd. Soms is bloggen een haat/liefde verhouding met de openbaarheid van mijn leven en het verlangen naar anonimiteit.

Exhibitionisme versus privacy, daar draait het op mijn blog vaak om

Soms gooi ik de luiken dicht en blog ik een paar maanden niet, maar na al die jaren zit het bloggen in mijn bloed. En ik keer altijd weer terug. Ik blog sinds ruim een jaar ook in het Engels. Op mijn andere website, maar dat is toch niet hetzelfde als in mijn moedertaal. En die website is soms zo zakelijk dat de tranen mij er van in de ogen sprongen. Nu ga ik hem veranderen in een website die meer als deze is, meer dagboek stijl.

Trek ik volle zalen? Nu ja, ze worden voller, maar het kan altijd beter.

Advertentie-opbrengsten zijn niet hoog, maar gelukkig toont Google wel dure advertenties op mijn site.

Mijn YouTube kanaal idem dito, ik moet echt meer discipline aan de dag leggen om dat tot een succes te maken, maar ik vind het behoorlijk lastig om elke week of maand een videootje vol te lullen met mijn dagelijkse wetenswaardigheden. De ‘One Minute Videos’ lopen wel lekker, maar mijn publiek is te bescheidenom er rijk van te worden.

Met bloggen en advertenties kom je er niet makkelijk, mede door de regels van Google die vaak veranderen

Maar er zijn genoeg andere banen die je zou kunnen doen over de grens. Dat vertellen andere websites je, maar wat ze niet vertellen is hoe je die banen kunt bemachtigen.

Voorbeeld: Je kunt Engelse les geven, maar voordat je je kwalificeert moet je wel weten dat je internet verbinding een bepaalde snelheid moet hebben, je computer aan bepaalde eisen moet voldoen en daarna jij ook nog. Veelal vertellen die sites dat allemaal niet van te voren en ben je al heel wat stappen door het proces heengelopen voordat je op bv. de slechter internet-verbinding stuit en afgewezen wordt.

Inschrijven op Freelance websites kost tegenwoordig geld, omdat er een wildgroei aan fake-aanbod was en er vaak niet uitbetaald werd, maar ook omdat de goedkope arbeidskrachten de markt hebben overspoelt. Mensen in lage lonen landen hebben een veel lagere inkomensnorm dan de gemiddelde zelfstandig ondernemer in het westen, maar ook een heel ander arbeidsethos.

Digitale Nomade worden is geen sinecure. Hoewel veel nomaden op hun website je doen geloven dat het appeltje eitje is, zie ik er genoeg stranden of binnen een jaar naar huis gaan en weer settelen

Van die laatste groep hoor je zelden iets. Ze verdwijnen stilletjes uit het beeld. Hebben hun avontuur in de realiteit van alledag geplaatst en kiezen toch om maar weer naar huis te gaan en de veilige zekerheden daar te zoeken. Thuis waar ze hun netwerk hebben, de gewoontes kennen en de taal spreken.

Tenzij je de rest van je leven in een hub of hot-spot wilt doorbrengen en mee wilt liften op en in het succes van anderen en hun samenwerking, dan lijkt het wel te lukken. Maar ik vraag me af wat dan de toegevoegde waarde van ‘autonoom reizen en werken’ is, want dan zit je vaak nog op 1 plek of leef je in 1 groep en reis je samen. En zo creëer je dan alsnog je eigen ‘kantoor-tuin’.

Werken op je toeristen visum, hoe zit dat?

Een ander grijs gebied is je visum. Officieel mag je niet werken als je de bezitter van een toeristen visum bent. Dus eigenlijk ‘lieg’ je jezelf een weg door de visumverplichtingen in sommige landen.
Daar moet je consequent en goed mee omgaan. Ik vul meestal ‘gepensioneerd’ in, of ‘schrijver’ daar doen ze niet zo moeilijk over en de gemiddelde douane beambte zal er niet eens bij nadenken. Maar 1x trof ik een haaibaai van een immigratieofficier die out of the blue vroeg: wat doet u hier om geld te verdienen……gottegottegot….dan moet je gewoon platweg liegen dus. Voor mij is het niet echt een leugen, want ik ‘werk’ wel maar verdien geen ene fuck, en het gaat ze om het inkomen en de belastingplicht.

Bezint eer gij begint, lekker ouderwets!

Ik zeg niet dat je het niet moet doen: werken in het buitenland. En er zijn meer vormen dan als digitale nomade over de wereld zwerven, je kunt ook een baan bij Unesco of de VN zoeken, of vrijwilligerswerk gaan doen of via een grote maatschappij kijken of je een buitenland plaatsing kunt krijgen, dan heb je veel meer zekerheid.

Maar heb je een creatief beroep dat je online kunt uitoefenen denk dan even na over de volgende dingen, voordat je je baan opzegt en vrolijk je rugtas op je rug hijst en je laptop meeneemt naar een andere bestemming:

  • hoeveel geld heb je minimaal nodig per maand om van te leven en je reizen en visum te bekostigen?
  • kun je minimaliseren als dat nodig is omdat je geldgebrek hebt?
  • heb je een reservepotje als appeltje voor de dorst?
  • is je cliëntenbestand solide genoeg?
  • wat tref je aan als je weer naar huis moet? heb je dan een plek om (tijdelijk) te wonen?
  • is je netwerk internationaal?
  • wat voor werk kun je nog meer doen om je budget aan te vullen?
  • kun je tegen de onzekerheid van je inkomsten?
  • kun je je klanten de kwaliteit bieden die ze vragen als je reist en werkt?
  • heb je genoeg discipline om om te gaan met de combinatie van mooie locaties, nieuwe mensen ontmoeten en toch moeten werken voor de kost?

vragen, digitale nomad, filipijnen, tips, reacties

Nu blijven er een paar vragen over die ik niet beantwoord heb natuurlijk……..maar gelukkig voor jullie is er de reactie mogelijkheid, leef je uit! 

Leuk artikel? Deel het!