Archief van
Tag: digitale nomade

De Wereld als Kantoor, dat is het leven van een digitale nomade. Je hoeft daarvoor niet af te reizen naar exotische bestemmingen. Hoewel dat wel leuk is. In deze rubriek vind je tips voor online geld verdienen, flexibel werken, freelance werk en schrijf ik over alles wat met de praktische kant van het leven als wereld-ondernemer te maken heeft. Vind je hier niet wat je zoekt? Neem dan contact met mij op.

Werken, werken, werken voor de kost

Werken, werken, werken voor de kost

Ik lees mijn blogs terug en ik denk: mijn lezers denken vast dat ik alleen maar loop te janken, te zwijmelen en lig te neuken hierzo. Maar dat is niet het geval hoor. Er wordt ook flink gewerkt. R. en ik werken samen aan een project waarbij we cultureel-erfgoed-huizen indexeren voor een website. Naar aanleiding van ons werk komt er wellicht Stichting onder leiding van de Filipijns Historische Vereniging, die toezicht op de bescherming en restauratie kan houden. Want sommige van die huizen zijn er beroerd aan toe.
Het is geweldig werk, wat ik op vrijwillige basis doe. Ik heb een zwak voor architectuur en cultureel erfgoed. Het maken fantastische objecten om te fotograferen.

Gewapend met camera en kaart rijden R. en ik systematisch elke weg van het eiland twee keer af, 1 keer in de ene richting en de andere keer, een paar dagen later in de andere richting. We scannen de landerijen af, praten met bewoners en wandelen door maisvelden op zoek naar dat ene huis waarvan Pietje zeker weten wist dat het achter dit derde landweggetje langs, bij pad nummer drie moet liggen.

Soms vinden we niets en klauter ik vol muggenbulten weer achterop de motor, soms vinden we een juweel en soms een bouwval.
We markeren elk huis op de kaart, en al snel zijn we sterren in het verzinnen van bijnamen voor de huizen, gewoon omdat hier amper straatnamen en nummers zijn, zeker in de bergen niet. Dus we hebben namen als:

  • Het huis van de rokende vrouw
  • die van die bende kinderen
  • het achteraf huis
  • de bouwval

En: het spinnen huis, onbewoond maar vol antiek meubilair, ik ging er fotos maken terwijl R. met argwaan naar de verrotte vloer keek, Al die huizen staan op palen en als je door de vloer zakt klap je een behoorlijk eind naar beneden. Ik bewoon me omzichtig door het huis, helemaal gefocust op zonlicht en een oude stoel. En toen ik klaar was en opkeek bungelde er vlak naast mijn hoofd een spin ter grote van mijn hand. Ik heb de hele Purok (buurtschap) bij elkaar gegild, waarop R. razendsnel de trap op vloog om me ‘te redden’.

tjezus JC
ik schrik me half lam

een spin
ja nou een spin
wees blij dat het geen slang is

slang?? *paniekmodus aan*
ja slangen
die heb je hier ook
en die zijn gek op oude huizen

haal me hier weg
kijk uit voor die plank die is verrot
en hier bukken
nog een spin
had je dat niet gezien

gadverdegadverdegadver

hij lacht
nice story zegt hij grinnikend
en ik hoor mijzelf besproken worden bij het avondeten.

Mijn werk is leuk. En aangezien ik in dit land niet mag werken krijg ik in natura betaald: eten, een prive motor met chauffeur en op de website zoveel mogelijk vermeldingen naar mijn websites.

Mijn reputatie reist voor me uit, en er staat nog een opdracht als dit op het programma, vergoeding: gratis maaltijden en drankjes.
Ik ben er blij mee.
Scheelt toch weer in het budget.

Ik ontmoet de meest fantastische mensen, voel me bevoorrecht dat ik in hun huizen mag kijken en naar hun verhalen mag luisteren. En ik geniet met volle teugen van de landschappen en vooral de bergritten.

En nu ik werk met plezier mag combineren is het natuurlijk helemaal geweldig.

Wat doe ik nog meer voor de kost? Ik bouw Facebook Pagina’s voor bedrijven, ook daar weer: soms gratis om mensen in dit land te helpen, soms tegen betaling en dat laatste moet natuurlijk meer en meer gebeuren. Ik doe sociale Media Management: oftewel: als jij geen tijd hebt om je berichten te posten, de ik dat voor je en boost ik ze ook in mijn eigen snel groeiende netwerk. Ik geef advies over WordPress websites en help met installeren van plugins en aanpassingen aan de voorkant: je website structuur, zoals tags, categorieen enz. En ik schrijf artikelen. Maar dat laatste doe ik minder en minder, omdat ik de andere klusjes leuker vind. Dynamischer.

Wil je weten wat ik allemaal aanbiedt als dienstverlening, kijk dan eens hier en mijn portfolio vind je hier

Talk to me: werken en reizen, een droom of kan het echt?

Veel mensen denken dat werken en reizen voor de happy few is. Want je moet online je geld verdienen. Dat ben ik niet met je eens. Het is wel zo dat er beroepen zijn die zich lastig in andere landen laten uitvoeren, maar zelfs een fietsenmaker zou kunnen werken en reizen.

Er zitten wat haken en ogen aan als je een thuisbasis wilt houden, want dan moet je wel heel veel banden plakken, dus een nomadisch leven is wel aan te bevelen.

Mijn vraag aan jou: Denk eens creatief: buiten de gebaande paden……Past jouw beroep in een leven als nomade?

Leuk artikel? Deel het!
De wereld als kantoor, hoe werkt dat?

De wereld als kantoor, hoe werkt dat?

Het internet zit er vol mee: plaatjes van laptops op het strand en werkplekken onder palmbomen en uitzicht over zonovergoten zeeën terwijl er 2 benen op een ligstoel liggen met een laptop er op.

Ik vertel je bij deze dat waarschijnlijk 95% daarvan in scene gezet zijn.

Ik hou van mijn laptop. En ik ben er zuinig op. Hij heeft heel veel te lijden van het gesjouw, de hoge luchtvochtigheid, de enorme temperaturen en al het stof.
Ik ga echt niet met mijn laptop op het strand werken. Het zand is hier soms zo fijn dat het overal in gaat zitten. Puur omdat het een soort vermalen koraal is.
Het is fijner dan poedersuiker.
digitale nomade Filipijnen
En onder een palmboom? Weet je wel hoeveel doden er jaarlijks vallen door vallende kokosnoten? Kun jij je voorstellen wat zo’n noot doet met je laptop? De meest domme plek om met je laptop te gaan zitten is onder een kokospalm.

En dan de warmte, als je in de zon werkt, je processor krijgt een rolberoerte en je koeling draait overuren. Met zo’n kokende laptop op je blote benen is ook geen pretje, geloof me. Praat ik nog niet over de reflectie van het felle zonlicht wat werken buiten vaak onmogelijk lastig maakt.

Ja, ik werk wel van idyllische plekken, met prachtig uitzicht op zee, of een baai of bergen. Vanaf mijn veranda van het huis wat ik huur, of vanuit een open restaurant aan zee.
Maar ik werk ook vaak ‘gewoon’ in mijn hotelkamer, omdat daar het internet goed is, en omdat ik daar rustig al mijn dure bezittingen kan uitstallen zonder al te veel aandacht te trekken.
Of ik werk in coffee-shops die gratis internet aanbieden.
En dan zit ik dus gewoon binnen, met een beetje pech met de airco op min 20 te bevriezen terwijl ik in mijn warme koffie blaas.

Gelukkig hoef ik niet hele dagen te werken en kan ik gewoon ’s middags naast die palm gaan zitten of in de zon.
bruine benen kweken zonder warme laptop er op. Op pad gaan en de dure spullen thuis laten.
Want dat is ook iets: door arme gebieden reizen met je halve kantoor op je rug geeft een heel raar beeld aan de locale bevolking. Met enige afgunst wordt er naar je uitrusting gekeken. Ik zeg niet dat je daardoor onveilig bent ofzo, maar je geeft wel een bepaald beeld af: rijk!!
En ook al is dat helemaal niet zo en hou je aan het einde van je geld altijd wel een stukje maand over, in vergelijk met het gemiddelde daginkomen hier ben jij altijd nog schatrijk.
Dat maakt je wel tot een mogelijk doelwit.

digitale nomade concentratie

Vaak deel ik mijn internet, met bijvoorbeeld de dorpskinderen. Ik heb een pocket-wifi, en die data bundel loopt toch wel door. Terwijl hun ouders kijken naar de fotos van mijn reizen zwerven de kinderen over internet.
Daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt en zo ontmoet ik de leukste mensen.

Dus zie je een vrouw op het strand met een stuk of 10 kinderen er om heen, die vechten om de 2 smartphones die het dorp tijk is, dan ben ik dat waarschijnlijk. In ruil hiervoor leer ik de taal, althans ik die een poging. En leer ik over gebruiken van het land.
Het is vaak een gezellige boel, hoewel de tamtam snel gaat en de groep groter en daarmee het internet langzamer.

Want dat is een ander ding, werken in het buitenland en met lokaal internet doet je beseffen hoe verwent we in Europa zijn met het internet. Hier leer je mee te gaan met de snelheid, en soms werk je gewoon offline, omdat het niet vooruit te branden is. Hotels zoek je uit op internet kwaliteit, zeker als je een grote software update van je laptop moet doen.

je Apple ID en account kun je niet internationaal instellen, dus downloaden gaat via je account, via, via end ie omweg maakt het nodeloos omslachtig. Wil je wel je Apple ID internationaal instellen, of lokaal, ben je al je aankopen kwijt. Het dynamische, hippe Apple is helemaal niet nomadisch vriendelijk en niet ingesteld op wereldburgers.

 

Vestigen of reizenOndanks het feit dat je dan niet op dat strand werkt maar er naast, of vanuit je hotelkamer met uitzicht. (of dat ook niet eens) is dit een geweldig leven. Ik woon nu tijdelijk in een huisje, 6 maanden, maar de plannen om weer verder te reizen nemen al weer vormen aan. Dat bepaal je zelf. Uitgekeken op die palmen? Ga je toch gewoon verder? Weten ze bij je favo pizza tent al precies wat je gaat bestellen? Tijd om weer in te pakken en een nieuwe stad te zoeken, een nieuwe werkplek, een nieuw cafe……

Leuk artikel? Deel het!